22 Μαρ 2008

Caro Diario

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Σήμερα έχω πολλούς λόγους για να είμαι χαρούμενος. Ο βασικός: πλέον θεωρούμαι "παλιός". Τι σημαίνει όμως αυτό, ημερολόγιο; Θα το ανακαλύψω σύντομα.

Ξύπνησα γεμάτος αισιοδοξία στις 03:45 για περίπολο, βάζοντας πριν και ένα πλυντήριο. Το περίπολο ήταν τέεελειο, με μία στάση στον θάλαμο στις 05:05 για το στεγνωτήριο. Στις 05:50, άρχισα να ξυπνάω τους σκοπούς, γιατί ο καημενούλης θαλαμοφύλακας ήταν πολύ απασχολημένος με το να κοιμάται. Μετά από ντύσιμο/στρώσιμο/ξύρισμα και ένα χορταστικό πρωινό (μπισκότα Oreo), στις 08:10 έπαιξα πινγκ-πονγκ με έναν Χανιώτη (καλό παιδί κατά τα άλλα). Το ματς έληξε 1-1 στα σετ.

Στις 10:00, περίπολο με έναν συμπαθή Ροδίτη. Κατά τη διάρκεια του περιπόλου έμαθα πολλές όμορφες τσαμπικο-εκφράσεις: "αξά πρε" (βρε ξάδερφε), "πάκος" (κάγκουρας), "αύτο δα" (αυτό εκεί). Στον δρόμο συναντήσαμε δύο χαριτωμένα κατσίκια που καθόντουσαν πάνω σε βαρέλια κηροζίνης, σε περιφραγμένο χώρο. Δύο κουκουνάρια μετά, είχαν εξαφανιστεί. Χαρούμενοι που επιτελέσαμε επάξια το καθήκον μας, συνεχίσαμε. Ημερολόγιο, ξέχασα! Στην μέση της διαδρομής έφαγα για πρώτη φορά διπυρίτη (πεπιεσμένο ψωμί), παραγωγής 09/2006. Μετά από αυτό το απολαυστικό πρόγευμα, συνέχισαμε το περίπολο, μέχρι που είδαμε ένα λεωφορείο να σταματάει στην πύλη: ήρθαν οι νέοι! Οκτώ στον αριθμό. Οι συνάδερφοι μας τους υποδέχθηκαν θερμά με τις εκφράσεις "Έλα οι τουαλέτες!" και "Θα πέσει τέντωμα!".

Τελειώνοντας το περίπολο, έβαλα τα -πλυμένα μου- πολιτικά ρούχα, παρατηρώντας τους φοβισμένους νέους να περιμένουν ακρόαση από τον διοικητή. Τέλος, έφυγα με έναν ρανταρίστα (επίσης καλό παιδί κατά τα άλλα) στο κέντρο, για την έξοδό μου. Ημερολόγιο, ήταν μία ωραία ημέρα στο στρατόπεδο.


Δεν υπάρχουν σχόλια: